هر كه عقوبت كند گنهكار را فاسد باشد فضل أو ، يا فاسد شود فضل أو ، يعنى فضل وافزونى مرتبه نخواهد داشت ، يا اگر داشته باشد باين آن فاسد شود ، وپوشيده نيست كه اين در بعضي گناهانست يا در كسيست كه أصلا از گناه نگذرد وهر گناهى را عقوبت كند واگر نه گاه باشد كه در بعضي گناهان عقوبت ضرور باشد چنانكه بلا تشبيه حقّ تعالى كافر را البتة عقوبت كند . 8017 من تعاهد نفسه بالحذر أمن . هر كه تعاهد كند نفس خود را بحذر أيمن گردد ، « تعاهد كسى » رسيدن بأحوال اوست ومهربانى كردن باو ، ومراد اينست كه كسى كه برسد بحال نفس خود ومهربانى كند باو باين كه حذر كند از آنچه باعث زيان وخسران أو باشد در آخرت ، أيمن گردد از عذاب وعقاب أخروي ، وهمچنين در دنيا بقدر مقدور . 8018 من أيقن بالجزاء أحسن . هر كه يقين كند بجزا نيكو كند ، يعنى هر كه اعتقاد أو بجزا دادن حقّ تعالى اعمال را در مرتبهء يقين كامل باشد البتة نيكوئى كند وبدى نكند از ترس جزاى آن . 8019 من صغرت همّته بطلت فضيلته . هر كه كوچك باشد همّت أو باطل شود فضيلت أو ، مراد به « همّت » عزمست ، يعنى هر كه عزم أو كوچك باشد وعزم مراتب سهل باشد نه مراتب بلند ، أو پست مرتبه گردد ، وأو را فضيلت وافزونى مرتبهء كه باشد بحسب نسب يا حسب باطل شود . 8020 من غلب عليه الحرص عظمت ذلّته . هر كه غلبه كند بر أو حرص عظيم شود خوارى أو . 8021 من صحّت ديانته قويت أمانته .